7'den 70'e herkes borçlu

Aslında her şeyin sorumlusu biziz. Çünkü bizleri bu hale getirmelerine izin verdik. Hazırcı ve düşünmeyen bir toplum haline getirildik. Ülkemizde insanlar planlı bir şekilde bankalara borçlandırılıyor. Ülkeyi sömürmenin yolu insanların ekonomisini bozmaktan geçiyordu. Herkes borçlu. Yeni doğan bebekler bile.

Tasarruf eden, ayağını yorganına göre uzatan bir toplum olmaktan çıkarılıp, çılgınca tüketen bir toplum haline getirildik. Peki tüketici olarak neyi, hangi parayı harcayacaktık? İşte burada bir şey, belki de bir plan devreye girdi. Ve bankalara fırsat çıktı. Dayandılar kredi kartlarına. Sokak aralarında, banka önlerinde, kahvehanelerde, hastane acil servislerinde ve AVM’ler de velhasılım insanlar toplu olarak nerede ise ve nerede para lazım ise bankalar orada. BDDK her ne kadar yasak dese de. Böyle bir kar varken kim takar BDDK’yı. 

Bireysel, araç ve konut kredilerini tüketiciler geri ödeyebilirler mi? Geliri yeterli mi hiç bakmadılar. Bakmak da istemediler. Alın alın! Eskimişleri atın, yenileri alın. YETERKİ TÜKETİN. Tüketin ki tükenesiniz! Kampanyalar birbirini takip ediyor, biri bitmeden diğeri başlıyor. Bankalar kampanyaları destekliyor veya kampanyayı bizzat yapıyor.

Acaba bu bankaların ne kadarı yabancı sermayeli biliyor musunuz? Ziraat ve Halk hariç aşağı yukarı hepsi. Bankalar ekonominin stratejik yapı taşlarıdır. Olmazsa olmazlarıdır. Bunlarla oynarsanız altında kalırsınız. 2008 yılını hatırlayınız. Bütün bankalar infial içinde kredileri geri çağırmadılar mı? Teminata bırakılmış vadeli çekleri tahsile koymadılar mı? Bunlar çok önemli şeyler. Yarın ülkemizi ve ekonomimizi zor duruma sokmak istediklerinde savaşa gerek kalmayacak. Bankalarına bir talimat verseler; “Kredileri geri çağırın, borsadaki dolarlarınızı geri alın, ekonomiyi alt üst edin” denilirse ne olacak? Elin eli senin cebine girmiş bir kere. Çıkartmak ne mümkün.

Bu tüketim dış tahrikli bir oluşumdur. Yabancı sermaye ülkemizde üretim yapacak, biz tüketeceğiz. Yok olan parayı bankalar verecek. Saadet zinciri böylece devam edip gidecek. Ve global ekonomi, serbest piyasa gibi süslü laflarla kazandıkları parayı da dışarı çıkaracaklar. Sonra bu paralar bankalara nasıl geri dönecek. İşte mesele burada.

Antalya da icra dairelerinde bir yılda dosya sayısı yaklaşık 400.000 yani her iki kişiden birisi hacizli. Görmesi, duyması gerekenler duymayacak, görmeyecek.  Sen istediğin kadar ağla sızla yırtın. Çare olması gerekenler, kendi dertlerine bile artık çare bulamıyorlar.  Cambaza bak cambaza diyorlar.

Halkın “çek! çek elini artık cebimden” feryadını duyan var mı?  

İbrahim GÜLLÜ

Antalya Tüketiciler Birliği

Şube Başkanı